Αγαπητοί φίλοι θα σας πω γιατί δεν έγινα ναυτικός ενώ μου άρεσε,
Σε ηλικία 17 ετών όντας μάστορας καλός ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων και βαρέων μηχανευμάτων επιλέχτηκα να πάω στην Αστυπάλαια να τοποθετήσω κάτι σπαστίρες. Επήγα καλά έκανα την δουλεία μου έκατσα κανένα μήνα οι εμπειρίες φανταστικές η περιποίηση ακόμα πιο φανταστική, εκεί που μου τα χάλαγαν ήταν όταν για να με τιμήσουν μου πρόσφεραν φακόρυζο , δηλαδή φακές με ρύζι το οποίο είναι για τους αστυπαλιώτες η κορυφή . Πώς όμως να τους προσβάλω αλλά και πώς να το καταπιώ. Γραφική ήταν και η άφιξή μου εκεί το καράβι που δεν μπορούσε να πιάσει λιμάνι και μας κατέβασαν σε λάντσα και μετά στο νησί ήταν όντος πολύ γραφική η κατάσταση. Η διαμονή μου εκεί ήταν φανταστική από κάθε πλευρά. Όταν τελείωσα αποφάσισα με κρύα καρδιά να γυρίσω πίσω. Την άλλη ημέρα βρέθηκα μέσα σε ένα καράβι για την επιστροφή που το έλεγαν έσπερος. Κάπου εκεί στην φαλκονέρα άρχισε να τρίζει με τέτοιο τρόπο που δεν είμαι ακόμα και σήμερα σε θέση να σας το περιγράψω. Όλοι ήταν τάβλα και ξερνοβόλαγαν έμενα ανάποδα να με γυρνάς δεν με πιάνει τίποτα και όσο έβλεπα τον κόσμο να υποφέρει τόσο υπέφερα . Κάποια στιγμή φτάσαμε στον Πειραιά, κατεβήκαμε και εγώ έκατσα να πιω καφέ να συνέρθω. Σε κάποια στιγμή ακούω φωνές βαβούρα τον κόσμο αλαφιασμένο ανθρώπους κάθε ηλικίας να κλαίνε και να χτυπιούνται ένας χαμός απερίγραπτος. Σηκώθηκα και επήγα να ρωτήσω τη συμβαίνει και έμαθα ότι το καράβι ηράκλειο βούλιαξε στην φαλκονέρα , δηλαδή εκεί που είχα περάσει εγώ με το έσπερος πριν μια ώρα περίπου τρελάθηκα με έπιασε ένα τρέμουλο είχα τρομοκρατηθεί, με είχε πιάσει τρόμος. Όσο περνούσε η ώρα και ανέβαινε ο αριθμός των νεκρών τόσο τρελαινόμουν. Έτσι για την ιστορία το καράβι ήταν ιδιοκτησίας Τυπάλδου. Εδώ έφαγα το πρώτο χαστούκι στην καριέρα μου στην θάλασσα. Το δεύτερο και τελειωτικό χαστούκι σαν ναυτικός το έφαγα όταν μετά δυο χρόνια έπιασα δουλειά σαν αξιωματικός ηλεκτρολόγος σε καράβι του Βεντούρη Άννα το έλεγαν , κουβαλούσε τσιμέντα Βόλο Αλεξάνδρεια στη Λιβύη . Εδώ θα το περιγράψω σε επόμενο αθρόο γιατί άρχισα να νυστάζω καληνύχτα.




Athens Time